Sterke verhalen

tentNormaal gesproken ben ik de verhalenverteller bij ons thuis. Ik verzamel voor mijn werk mooie, ontroerende en bijzondere verhalen en alle primeurs gaan naar mijn man voordat ik ze in een tekst giet. Maar in de vakantie trek ik me terug in een cocon van rust, terwijl hij praatjes maakt met iedereen die op zijn pad komt. En dus zorgt hij eens voor de sterke verhalen, die ik ademloos aanhoor.

De Waard-tenten

Zoals in de afgelopen zomervakantie. Al mijn leven lang kampeer ik in De Waard-tenten. Mijn ouders hadden een enorme joekel: de Vergrote Zilvermeeuw. Onverwoestbaar, beresterk. Terwijl de hele camping instortte tijdens storm en hoog water, stond onze stormtent fier overeind en hield ons droog en veilig.

Mijn vader kan nog altijd smakelijk vertellen over die keren dat wij hele gezinnen middenin de nacht bij ons in de tent herbergden tijdens noodweer, omdat hun tent, vouwwagen of caravan was weggewaaid. Schitterend.

Rolls Royce onder de tenten

Mede door al die sterke verhalen is mijn man ook verliefd geworden op deze ‘Rolls Royce onder de tenten’. En dus vond hij het meteen goed om een paar jaar terug wat spaargeld te spenderen aan een prachtige Albatros met varioluifel voor onszelf.

Wat zijn we er blij mee. Ja, hij is loeizwaar en het is even werk om hem op te zetten, maar wat een heerlijk onderkomen is het. Elke vakantie komt er ook wel iemand even een kijkje nemen in de tent, omdat hij zo mooi is. Zodat mijn man en ik nog meer kunnen glimmen van trots.

‘Bleibt immer, eh?’

Tijdens onze laatste vakantie in Frankrijk viel het qua aandacht wel wat tegen. Alleen een Duitser kwam ons even wat vragen stellen over die ‘beroemde Nederlandse Waddeneiland-tenten’. ‘Bleibt immer, eh?’ ‘Genau’, antwoordde mijn man met een grote grijns.

Op een dag kwam mijn wederhelft opgetogen terug van zijn dagelijkse kletsrondje op de Zuid-Franse camping. Er was een meneer die jarenlang in een Albatros had gekampeerd en er bij het zien van onze tent met heimwee aan terugdacht, begon hij vertederd zijn sterke verhaal.

Tornado

Weet je, Debora, hij kampeerde altijd met zijn gezin in een vouwwagen. Maar op een dag kwam er een tornado en konden ze nog net op tijd wegvluchten in de auto. Toen ze later terugkwamen op de camping om wat spulletjes op te halen, lag alles in puin. Vouwwagens, caravans, stacaravans, niks was blijven staan. Behalve één tent. Een Albatros, echt waar. Die stond nog overeind, daar was niks mee aan de hand. Op de terugweg naar Nederland heeft hij er meteen één gekocht, want hij wist zeker dat die overal tegen zou kunnen.’

Heerlijk, sterke verhalen. Vooral als ze eens niet van mij komen. Ik ben inmiddels alweer een paar weken aan het werk en ons rollenpatroon is weer keurig omgedraaid. In geuren en kleuren vertel ik mijn belevenissen in de rechtbank of leuke nieuwtjes die ik tegenkom aan hem. Al noemde een fysiotherapeut die ik vandaag interviewde De Waard-tenten ‘hernia-tenten’. Ik denk dat ik dat sterke verhaal voor één keer voor mezelf houd.

Advertenties